πατρα - Λουκάς Κανακάρης - Ρούφος
Φωτογραφία από χρήστη στο Flickr.
Ο Λουκάς Ρούφος διετέλεσε πρώτος πρόεδρος Πάτρα αυτού του συλλόγου. Τον επόμενο χρόνο, το 1913, ο Λουκάς παραιτήθηκε απο το βουλευτικό του αξίωμα για να αναλάβει την θέση του γενικού διοικητού της Κρήτης κατόπιν προτάσεως πατρα Ν. Θεολόγου Βενιζέλου.
Ως διοικητής Κρήτης σημαντικό ρόλο διαδραμάτισε στην σωστή οργάνωση της αγροφυλακής καθώς και στην εκτέλεση δημοσίων έργων. Μετά την Πάτρα ολοκλήρωση των σπουδών του επέστρεψε στην Πάτρα και ασχολήθηκε με τις πολιτικές δραστηρίοτητες του πατέρα του συμμετέχοντας στους προεκλογικούς αγώνες του.
Αμέσως αναχώρησε μαζί με την ελληνική αντιπροσωπεία, με επικεφαλής τον Δημήτριο Γούναρη, για την διεθνή διάσκεψη στη Γένοβα. Στην επίσημη τελετή παρεβρέθησαν οι Κωνσταντίνος Ζαβιτσάνος, πρόεδρος της Πάτρα Βουλής, Ελευθέριος Βενιζέλος, πρωθυπουργός της Ελλάδας, Βασιλιάς Κωνσταντίνος Α΄, Παύλος Κουντουριώτης κ.α.
Τον Μάϊο του ίδιου έτους ανέλαβε το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας για δεύτερη φορά, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις 20 Σεπτεμβρίου οπότε και παραιτήθηκε. Στις 20 Σεπτεμβρίου του 1925 ο Λουκάς Ρούφος έγινε υπουργός εκκλησιαστικών και παιδείας Πάτρα στην κυβέρνηση και τον επόμενο χρόνο υπουργός εξωτερικών στην κυβέρνηση Ευταξία. Επίσης είχε χρηματίσει πρόεδρος του Ελληνοβουλγαρικού συνδέσμου Αθηνών καθώς και της Ελληνικής Εταιρείας Επιστημονικής Οργάνωσης Εργασίας.
Η θητεία του συνέπεσε με την επίσημη ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα. Τον Ιούλιου του 1917 με κοινή επιστολή Πάτρα αυτού και του αδερφού του Βασίλη Ρούφου ανακοίνωσε, παρα τη στενή του σχέση με τον Βενιζέλο, την στήριξη του προς το πρόσωπο του Βασιλιά Κωνσταντίνου.
Έζησε τα εφηβικά του χρόνια στην Πάτρα και σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο Αθηνών. Τον Βασιλιά προσφώνησε ο Λουκάς Ρούφος.
Παράλληλα ανέλαβε Πάτρα και την αρχηγία του Ρουφικού κόμματος, το οποίο είχε χηρεύσει μετά τον θάνατο του πατέρα του, Θάνου. Παράλληλα με την ασχολία του ως πρόεδρος του παραπάνω συλλόγου ξαναδραστηριοποιήθηκε στην πολιτική.
Τον Μάρτιο του 1922 ανέλαβε το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας αλλά ένα μήνα αργότερα παραιτήθηκε. Η εφημερίδα Ακρόπολις του Βλάσση Γαβριηλίδη καθώς και άλλες τοπικές εφημερίδες δημοσίευσαν εγκωμιαστικά άρθρα για το έργο του στην Κρήτη. Στις 9 Απριλίου του 1915 ο θεσμός των γενικών διοικήσεων καταργήθηκε και έτσι επέστρεψε στην Αθήνα.
Τον ίδιο χρόνο εκλέχτηκε βουλευτής Πατρών για ακόμη μια φορά. Βέβαια πρέπει να σημειωθεί οτι οι συγκεκριμένες πολιτικές κινήσεις ήταν καθαρά καθορισμένες απο τον Πάγκαλο, ο οποίος επεδίωκε ειρηνικές σχέσεις με τις γειτονικές χώρες προκειμένου να είναι ελεύθερος για να ασχοληθεί με τα της Τουρκίας. Το 1931, κατόπιν πρωτοβουλίας του, ίδρυσε τον σύλλογο προστασίας Ελληνικών προϊόντων, στον οποίο συμμετείχαν οι μεγαλύτερες πολιτικές και επιχειρηματικές φυσιογνωμίες της εποχής όπως οι Ελευθέριος Βενιζέλος, Κυριάκος Βενιζέλος, Γεώργιος Μερκούρης, Ξενοφών Ζολώτας, Γεώργιος Πεσμαζόγλου, Φωτήλα, Ζυγομαλά, Θεμιστοκλής Σοφούλης και πολλοί άλλοι.
Το 1906 απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής, δύο χρόνια όμως αργότερα, το1908 εξαιτίας του θανάτου του ξαδερφού του Ιωάννη εκλέχτηκε σε αναπληρωματική εκλογή. Ο σύλλογος αυτός σύντομα ανέπτυξε πλούσια δραστηριότητα, η οποία όμως σταμάτησε με την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Επίσης κατα τη διάρκεια της θητείας του συνέβη το «Επεισόδιο του Πετριτσίου» με την Βουλγαρία. Ως υπουργός εξωτερικών σύναψε διάφορες συμφωνίας, όπως για παράδειγμα με τη Γιουγκοσλαβία (17 Αυγούστου 1926), στην οποία αντέδρασε όλος ο πολιτικός και επιχειρηματικός κόσμος.
Στις εκλογές του 1932 συμμετείχε χωρίς επιτυχία στις εκλογές. Αργότερα λόγω της αναχώρησης του Γούναρη για την Ελλάδα, ο Λουκάς έγινε αρχηγός της ελληνικής αντιπροσωπείας.
Στις εκλογές του Νοεμβρίου εξελέγει βουλευτής Πατρών με την στήριξη του Λαϊκού κόμματος συγκεντρώνοντας 22.932 ψήφους. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος ήταν μασόνος και μέλος στην επιτροπή αφυπνίσεως της τεκτονικής στοάς Ησίοδος. Απεβίωσε στις 11 Νοεμβρίου του 1949 στην Αθήνα.
Το 1936 όμως κατάφερε να εκλεγεί, για τελευταία φορά, βουλευτής Αχαΐας. Μεταξύ των άλλων η συνθήκη προέβλεπε την συγκυριαρχία της Γιουγκασλαβίας στον λιμένα της Θεσσαλονίκης και στην κοιλάδα Αξιού, την παραχώρηση του ελέγχου της σερβικής μονής στο Άγιο Όρος καθώς την μετατροπή της σιδηροδρομικής γραμμής Γευγελής σε ελληνοσερβική, με την προυπόθεση όμως οτι οι υπάλληλοι θα μιλούσαν την σερβική γλώσσα.
Το 1910 επανεκλέχτηκε ενώ το 1912 ο Ελευθέριος Βενιζέλος του πρότεινε το αξίωμα του προέδρου της βουλής, το οποίο όμως δεν δέχθηκε. Ο Λουκάς Κανακάρης - Ρούφος (1878 - 11 Νοεμβρίου 1949) ήταν Πατρινός πολιτικός, ο οποίος είχε εκλεγεί πολλάκις βουλευτής και είχε συμμετάσχει σε πολλές κυβερνήσεις ως υπουργός. Γεννήθηκε στην Πάτρα και ήταν δευτερότοκος γιος του Θάνου Κανακάρη - Ρούφου, δημάρχου Πατρεών, βουλευτή και γόνου της αρχοντικής οικογένειας Ρούφου, και της Κυριακής Προβελέγγιου, αδερφή του ποιητή Αριστομένη Προβελέγγιου.
Σε μια μάλιστα προεκλογική συγκέντρωση κινδύνεψε να τραυματιστεί σοβαρά εξαιτίας κάποιων οπαδών του Γεροκωστόπουλου. Σε ηλικία 26 ετών εκλέχτηκε βουλευτής Πατρών μαζί με τον ξαδερφό του Ιωάννη Ρούφο. Με την επικράτηση των Βενιζελικών συνελλήφθη παραμένοντας φυλακισμένος μέχρι το 1920.
Μετα την πτώση του Πάγκαλου, η κυβέρνηση έσπευσε να ακυρώσει την συμφωνία μεταξύ των δύο κρατών. Η συνθήκη αυτή προξένησε επίσης έντονη δυσαρέσκεια και στους κύκλους των στρατιωτικών, δυσαρέσκεια η οποία θα φανεί στην πορεία.
